4 ตุลา
21 ปีบริบูรณ์
วันแม่เจ็บ ,,
น้องหวานรักคุณแม่ที่สุดเรยนะคะ ^^
ขอขอบคุณพ่อกะคุณแม่ ที่ทำให้ลูกได้เกิดมา
ขอบคุณญาติพี่น้องที่ไม่เคยทอดทิ้ง
ขอบคุณเพื่อนๆที่ดีที่รับสันดานหวานได้เสมอ
ขอบคุณทุกคนที่ทำให้หวานหัวเราะอย่างมีความสุขจากใจจิงๆ
ขอบคุณบางคนที่ทำให้หวานต้องร้องไห้
ขอบคุณบางคนที่ทำให้หวานเคยเจ็บเจียนตาย
ขอบคุณพี่ปอที่ทำให้หวานอยากจะเป็นเด็กดีและต้องดีกว่านี้
ขอบคุณพี่ปอที่ทำให้หวานต้องหัดใจเย็นบ้าง แระทำให้รู้คำว่า รอคอย มันก็ทรมานดีเหมือนกัน ทราบซึ้งแร้วว่าการรอคอยมันมีค่าแค่ไหน และอีกคำก็คือคำว่า คิดถึง พึ่งรู้ว่าคำว่าคิดถึงมันเป็นแบบนี้ คิดถึงแทบขาดใจ คิดถึงตลอดเวลา ขอบคุณที่ทำให้ลึกซึ้งกับคำๆนี้จิงๆนะคะพี่ปอ ^^"
ขอบคุณนะคะพี่ปอที่ทำให้หวานรู้จักมองอนาคตไม่ใช่แค่อยู่ไปวันๆ
ขอบคุณความห่างไกลที่ทำให้รู้ว่าความโหยหามันเป็นยังไง
ขอบคุณที่ได้มาเรียน ม.บูรพา ทำให้รักพ่อกะแม่เพิ่มขึ้นหลายล้านเท่า
ขอบคุณกำลังใจที่มีให้หวานเสมอมา ทำให้รู้ว่าชีวิตมีค่ามากแค่ไหน
ขอบคุณหลายๆคนที่มองหวานในแง่ร้ายก่อนที่ได้รู้จักกันซะอีก
ขอบคุณโอกาสที่ทุกคนมอบให้หวานเพื่อมาเรียนรู้กัน
ขอบคุณหลายคนที่หวังดีกับหวานเสมอ
ขอบคุณคำเหยียดหยาม ที่ทำให้มีแรงฮึดสู้เพื่อพิสูจน์
ขอบคุณคำชื่นชม หวานเก็บไว้ไม่เคยลืม
21 ปีที่ผ่านมาขอบคุณทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตขอบคุณมากจิงๆค่ะ
และอยากจะ
ขอโทดที่ทำให้ใครหลายคนผิดหวัง
ขอโทดที่เคยล่วงเกินไม่ว่าใครก็ตามแต่
ขอโทดที่ไม่รักษาคำพูดในบางที
ขอโทดที่ชอบพูดแรงกับใครหลายๆคน
ขอโทดที่ทำให้หลายคนเสียใจร้องไห้
ขอโทดที่ทำให้ใครหลายคนต้องคอยเป็นห่วง
อยากจะขอโทด แม้ว่าหลายคนอาจจะไม่ให้อภัย
อโหสิให้กันเถอะนะคะ ขอบคุณค่ะ
สบายใจแร้วนะหวาน...
ที่สำคัญ ขอบคุณหัวใจของฉันเอง
ฉันรักเธอนะหวานนิสสส ^^"
Português (Portugal)
